ตะลุยป่าไม้ไซบีเรีย (4)

สมัยที่เยลต์ซินเป็นประธานาธิบดีรัสเซียยากจน นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นติดต่อกับเยลต์ซินและพบเจอกันหลายครั้ง อาจจะเป็นเพราะญี่ปุ่นคิดว่ารัสเซียต้องการความช่วยเหลือทางด้านเศรษฐกิจ จึงอาจจะคิดเจรจาเรื่องแผ่นดิน อาจจะอยากซื้อพื้นที่บางเกาะให้เป็นของญี่ปุ่น แต่พอมีข่าวปล่อยออกไป ประชาชนรัสเซียส่วนใหญ่ส่งสัญญาณว่าไม่เห็นด้วย ทำให้ญี่ปุ่นและรัสเซียเงียบในเรื่องนี้ไป

คนรัสเซียเองมีประสบการณ์ในเรื่องรัฐอะแลสกา ซึ่งเป็นรัฐที่มีพื้นที่มากถึง 1,717,856 ตร.กม. (ใหญ่กว่าไทย 3 เท่า) ในสมัยก่อนตอนโน้น อะแลสกาเป็นของรัสเซีย ทว่าใน ค.ศ.1867 รัสเซียขายอะแลสกาให้สหรัฐฯในยุคที่นายวิลเลียม เอช. ซิวเอิร์ด เป็นรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ ในราคาเอเคอร์ละ 2 เซนต์ เป็นเงินทั้งสิ้นเพียง 7.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ

ผู้ที่โดนชาวรัสเซียตำหนิจนกระทั่งปัจจุบันทุกวันนี้คือ ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 พระองค์ตัดสินใจขายอะแลสกาให้สหรัฐฯ พอขายแล้วก็โดนโจมตีจากประชาชนว่าพระองค์ไม่รักชาติ ไม่รักประชาชน ขายแผ่นดินเอาเงินมาทำนุบำรุงสถาบันและ*** คนอเมริกันเองก็ใช่ว่าจะชอบการซื้อแผ่นดินอะแลสกา ถึงขนาดมีการปล่อยข่าวว่า นักการทูตรัสเซียติดสินบนข้าราชการสหรัฐฯเพื่อให้สหรัฐฯซื้ออะแลสกา

คนอเมริกันในยุคนั้นต่อต้านการซื้อรัฐอะแลสกา เรียกการซื้อรัฐนี้ว่าเป็น Seward’s Folly หรือ ‘ความโง่เขลาของซิวเอิร์ด’ จำนวนไม่น้อยเรียกอะแลสกาว่า Seward’s Icebox หรือ ‘ตู้น้ำแข็งของซิวเอิร์ด’ ในตอนนั้น อะแลสกาอยู่ในความดูแลของกระทรวงทหารสหรัฐฯ คนอเมริกันตะโกนด่าซิวเอิร์ดกันได้ไม่กี่ปี ค.ศ.1896 ก็มีการพบทองคำในอะแลสกา โอย คราวนี้คนอเมริกันกลับหลังหันเพื่อมาชมซิวเอิร์ดกันใหญ่ ว่าเป็นรัฐมนตรีที่มีวิสัยทัศน์ คนอเมริกันอพยพไปหาทองคำที่อะแลสกาเป็นจำนวนมาก รัฐสภาสหรัฐฯยอมรับอะแลสกาเป็นรัฐที่ 49 ของสหรัฐฯอย่างสมบูรณ์เมื่อ 3 มกราคม ค.ศ. 1959